Identification

Distribue

Syndicate content

Turismo

warning: Creating default object from empty value in /home/mardy/mardy.it/modules/taxonomy.module on line 1227.

Promenada de septembre

|

Le fin de septimana passate, in compania de Yulia qui veniva a visitar me, io profitava del belle die pro exir del casa. Nos non habeva un plano precise: sia io sia Yulia ha jam visitate tote le locos que on pote visitar con un breve promenada a pedes de mi casa, e anque tote le locos turistic proxime a Helsinki que io cognosce. Alora, nos decideva de vader al station central e prender un traino qualcunque, le prime que partiva, e stoppar al ultime station que se trova in le area urban de Helsinki (de maniera que nos non pagarea le ticket :-) ), e se haberea promenate un poco in le proximitates — que probabilemente non haberea offerite un panorama multo differente del usual, ma le importante esseva mover se.

Le prime traino que partiva esseva directe a Vantaankoski, e le ultime station pro le qual nostre ticket esseva valide esseva Malminkartano; assi nos saliva in le traino e tosto arrivava al destination. Infortunatemente le tempore esseva multo ventose, e quando nos arrivava a Malminkartano le sol habeva disparite sub le nubes, e alicun guttas de pluvia initiava a cader. Nos decideva de promenar se comocunque, e prendeva un sentiero que entrava in le boscos. Pro esser completemente honeste, io debe dicer que normalmente io non me promenarea in un citate — e ancora minus in un bosco! — que io non cognosce sin un mappa o un guida, especialmente si il pluvia e il manca punctos de referimento. Lo que compensava iste difficultates esseva mi filio, le N810, cuje navigator GPS traciava in le schermo le via que nos percurreva; assi il es multo facile retornar al puncto de partentia, simplemente per sequer al inverso le via initial.

Durante que nos esseva in le bosco, le conditiones atmospheric se deteriorava ancora un poco, e il habeva un poco de pluvia e le celo esseva multo obscur. Ma jam quando nos exiva del boscos, le nubes habeva passate e se dirigeva verso Helsinki. Le photo del strata humide esseva facite in ille momento, e illo evidentia le contrasto del fronte del nubes que se parti.

Un altere cosa que immediatemente habeva capturate nostre attention si tosto que nos non esseva plus circumdate per le arbores esseva un collina, que pareva multo alte e ripide. Ma quando nos esseva plus proxime a illo, nos observava que illo esseva solmente un collinetta, e que le altessa esseva solmente un illusion causate per le facto que illo es totalmente immerse in le pianura: illo se erge quasi como un pyramide, e il ha nulle altere elevation in le vicinitate. Nos non esseva fatigate, e le retorno del sol nos incoragiava a vader verso le summitate. Curiosemente, pro salir le collina il habeva, in ultra a sentieros non ripide, un rampa de scalas de ligno que vadeva directemente in alto. Ante interprender le scalata, nos considerava le longessa del rampa de scalas e concludeva que illo consisteva de circa 150 passos: un cifra decisemente non obstaculante, e alora nos confirmava nostre intention de salir, e vadeva. Yulia contava mentalmente le passos, e quando nos nos fermava pro facer un breve pausa, illos esseva pauco plus que 100; nos reguardava in alto, e videva que si, le summitate esseva plus proxime, ma non tanto proxime quanto 50 passos — alicun plus. Nos reprendeva le scalata, e post un altere pausa, nos arrivava al summitate. Yulia habeva contate 426 passos.

In le summitate il habeva alicun pancas pro seder, e alicun anemoscopios colorate que indicava le direction del vento. Illos me recordava del tentaculos del videojoco Day of the tentacle, ma isto es un inciso que vos pote oblidar. Le vista del summitate offereva un panorama a 360 grados; nulle cosa, excepto le impuritate del aere que obfuscava le horisonte, obstaculava le vision. Io prendeva alicun photos del panorama, que totevia non es exceptional: partialmente a causa de mi incapacitate, e partialmente a causa del facto que le panorama esseva totalmente plan e monotone.

Quando nos decideva de retornar a basso, nos notava que in le ultime passo del scala (illo in le summitate) il habeva un scripto: 426. Assi Yulia discoperiva de haber facite un effortio inutile in contar le passos, ma anque esseva orgoliose del facto que illa sape contar — especialmente le cosas utile.

Tote le photos es in le galleria; le primes esseva prendite le die precedente, in Lauttasaari e in le insula immediatemente a nord de illo. Un cosa notabile es que in le meta-informationes del photos il ha le indication (latitude e longitudine) de ubi le photo esseva prendite; isto esseva possibile gratias a gpscorrelate, un simple programma que combina le datos GPS (que consiste de coordinatas spatial e temporal) con le tempore del creation del photos, per interpolation. Assi il es possibile recordar non solmente le data e le ora, ma anque le loco ubi le photo esseva prendite. Io ha cargate alicun del photos anque in mi galleria in flickr, que pote visualisar le photos in le mappa: e quando on clicca sur un photo, il ha un ligamine que permitte de mappar le photo. Iste informationes es inseribile anque manualmente — ma homines moderne utilisa instrumentos moderne. ;-)

Como nota de clausura, io ha modificate le configuration de mi galleria assi que le albums es ordinate per data de ultime modifica: illos plus nove appare al initio, in maniera que si uno visita le galleria ille pote immediatemente vider ubi es le nove contento. E ille es contente.

Photos del vacantias estive

|

Vostre patientia ha essite premiate! In le improbabile caso que vos ancora controla iste sito in le sperantia de vider le photos de mi vacantias, que io ha promittite desde tempores immemorabile, ben, ecce a vos un altere demonstration de mi abilitate in mantener le promissas!

Io ha cargate le photos del duo septimanas que io ha passate in Sancte Petroburgo (e localitates proxime) al initio de augusto hic, in le galleria. Io los ha dividite in plure album-es (circa un album per die), e in cata album il ha un sub-album que se appella “Personal”, protegite per contrasigno — si vos non cognosce le contrasigno, per favor contacta me e sia preste a versar un amonta considerabile de moneta pro obtener lo.

Il non esseva facile seliger un photo pro iste articulo, ma al fin io ha decidite que iste “estufa del nive” (nota le skis pro skiar sur le nive, in hiberno) es le plus belle e representative — ma si vos trova photos melior, dice me!

Confidente que io ha plenate vostre tempore libere, io lassa le parola al photos (si alicuno crede que io va commentar e describer los, lassa me dicer que io ha cargate Santa Claus de isto).

Incontro nordic

| | | |

Le incontro nordic de interlingua es un evento biennal que ha loco in un pais scandinave, usualmente in Svedia viste que le costo del vita non es exaggeratemente alte e que il ha plus interlinguistas active. Io participava nonobstante que io non es propriemente un nordico, e trovava que io non esseva le sol participante abusive del gruppo: il habeva altere spiones de Germania, Hungaria, Francia, Grande Britannia e, curiosemente, Japon.

Isto non esseva exactemente un conferentia, ma un reunion; in le prime tres dies il habeva cursos de interlingua pro comenciantes e cursos avantiate, que non faceva parte del incontro nordic ma esseva realisate pro facilitar le participation de tote interessatos, e pro unir duo eventos in le mesme occasion. Officialmente, le incontro durava solmente duo dies, initiante le postmeridie de venerdi e terminante le postmeridie de dominica. Io arrivava jovedi, in le tarde nocte pro causas que io non va repeter, e ergo non participava al cursos de interlingua (isto explica perque io scribe tanto mal). Ma io poteva facer multe altere cosas interessante, per exemplo

mangiar fructos que se trovava in abundantia, visitar le universitate de matematica

e notar como iste studentes debe observar le regulationes le plus stricte e tyrannic,

spiar le organisatores durante que illes confabula,

o personas qui roba preciosissime libros in interlingua,

o curre pro facer un photo de gruppo con le tempore contate,

visitar villages phantasma, e pro finir

esser spectator de un concurso sportive pro conilios. Sin oblidar altere evenimentos importantissime, qual le intervista a me per parte de Peter Kovacs que ha revivificate Radio Interlingua, le bon surprisa de Ingvar Stenström (un del veteranos — o melio, juvene veteranos — de interlingua) quando on le ha conseniate un copia de su libro in anteprima (le libro es probabilemente in phase de publication in iste dies), e altere cosas plus o minus interessante que vos pote certemente trovar si vos visita le galleria.

San Petroburgo, parte 3

|

Un ecclesia que multo me place exteriormente, ma que io non visitava internamente, es illo del Salvator super le Sanguine Versate:

Ecclesia del Salvator sur le Sanguine Versate
Le cupola plus alte pare pertiner a un gelato

Le die sequente, dominica, nos habeva in programma le visita al fortalessa de Petro e Paolo, ma un pluvia insistente nos discoragiava, e in ultra nos non habeva sufficiente energias pro saltar super le pontes altiate que duce al insula ubi le fortalessa se trova. Le pontes normalmente non es altiate durante le die, ma solmente in le nocte; totevia, ille die esseva un die festive in Russia (le festa del familia, si io non erra), e il habeva alicun celebrationes que imponeva le apertura del pontes:

Io voleva saltar, ma le policia me stoppava — homines de poca fide!

In le postmeridie le tempore se ameliorava, e nos lo passava in un parco de amusamentos. Io probava alicun attractiones extreme, le plus “forte” del quales esseva iste (io sape que illo pare quasi innocue, ma on debe probar lo pro comprender!):

Io voleva saltar, ma le policia me stoppava — homines de poca fide!

Con isto, se completa le narration de lo que io ha vidite in San Petroburgo. Ma si alicuno me demandava qual es le cosa que plus me ha impressionate in iste viage, io responderea que illo non es in iste lista. De facto, illo non es in San Petroburgo, ma in un village vicin, del qual io non pote dicer le nomine (ma que le plus attente de vos trovara facilemente in le galleria):

Un ridente village, de location incognite

Yulia non voleva que io prendeva iste photos, e non vole que io dice que iste village se trova in Russia; pro iste ration, io non va dicer lo. Ma io debe absolutemente dicer que, ben que le exterior del casas e del palacios da un impression miserabile, le interior (al minus lo que io ha vidite) es multo plus dignitose del interior de mi appartamento in Helsinki que, como mi visitatores sape, jam es excellente.
Le elementos plus importante de iste village es, in ordine crescente, un statua de Lenin,

Ille es identic!

le hospital,

Io ha resistite a un tentativa de censura

e, sin umbra de dubios, le theatro:

Faustus ha essite hic!

Vos debe excusar mi senso de humorismo tanto academic. De facto, io esseva fortemente attracte per iste village; le conditiones del infrastructuras public, evidentemente negligite per le administratores del municipalitate, contrasta con le bontate e le spirito de initiativa del personas qui vive in le area: mi impression es lo de un loco que le incurantia vole oblidar, e que le inhabitantes vole resurger. Per isto, io experiva admiration pro ille gentes qui vive, labora e ride in lor pais.
Oh, ma io non ha ancora scribite qual es le recordo plus importante del viage:

Le tubos!

Jam on los poteva vider in le photo precedente: le tubos es ubicunque in le village. Il ha passerellas pro le pedones que los superpassa, e pro consentir le passage del carros le tubos se altia del terreno e forma portales multo characteristic. On me diceva que solmente in ille village il ha iste situation. Le question successive es: que passa in iste tubos? Aqua calide. Si, isto es le responsa. Io non comprende como isto pote functionar durante le hiberno, e quando io ha demandate explicationes, on me ha respondite que, quando le tubos ha essite placiate in le village, isto esseva le solution plus economicamente conveniente. Io imagina que le convenientia de ille momento ha essite destruhite per le expensas del dispersion del calor in le annos sequente, ma como sempre eveni, le solutiones temporari es le plus permanente (si io non erra, isto es anque un expression popular russe).
Io spera que, in un futuro proxime, le administration municipal construe tubos sub le terreno; ma sin remover le tubos existente, assi que multe altere touristas pote passar sub illos.

San Petroburgo, parte 2

|

Multe photos in le galleria es prendite durante un tour in barca, con un voce que commentava e narrava le historia del locos e del monumentos. In russo, ma fortunatemente mi interprete personal me traduceva le informationes essential pro le superviventia.

Le Palacio de Hiberno, quasi indistinguibile del acqua e del celo

Infortunatemente le faciada principal del Palacio de Hiberno, lo que se monstra del placia (appellate originalmente “le placia del Palacio”) esseva sub manutention, coperite per structuras metallic e panellos touristicamente non multo appreciabile, e pro iste ration illo es absente del album photographic. Pro compensar iste mancantia, vos pote gauder del vision de iste palacio:

In honor de mi fratre, un rarissime exemplar de ambassada japonese

Postea, nos ha admirate le cruciator Aurora (o “Avrora”, con le pronunciation russe), del qual io ha legite le historia ante duo minutos, in Wikipedia (le mesme pagina es disponibile in varie linguas, estraniemente non interlingua), e pote assi narrar vos que illo esseva “baptisate” in le majo del 1900, e ergo es optimisticamente plus vetule que le major parte de vos.

Le cruciator Aurora, actualmente un museo

In continuar le percurso in barca, nos navigava proxime al Jardin de Estate, anque isto appellate con multe originalitate. Ma isto nos consenti al minus de saper que le Czar russe passava su hibernos in un palacio, e su estates in un jardin.
Al termino del excursion nautic, nos promenava per le centro del citate, e un del attractiones plus remarcabile es securmente iste,

le museo del chocolate!

Nos non lo visitava, habente le suspecto que un barra de chocolate plus vetule que 50 annos non es probabilemente bon a mangiar, ma supertoto io crede que si, 50 annos retro, altere personas non lo mangiava, il debeva haber un motivo. Un altere cosa curiose se trovava in le placia del Palacio:

Un simplice autobus?

Nonobstante le apparentias de un autobus ordinari, si on reguarda attentivemente le pictura on pote leger “WC”; iste autobus es parcate in le placia como WC mobile e estheticamente non horribile. O forsan illo es un bus totalmente ordinari, ma le autista ha oblidate de clauder le portas, e le publico con urgentias los usa pro exercitar lor besonios primari.
De un cathedral multo alte io ha prendite alicun photos panoramic del citate, ma necun de los es digne del publication in prime pagina. Nos ha continuate le promenada in un parco, ubi il habeva plure festeamentos de matrimonios, principalmente a scopo photographic (al minus isto es mi impression). Oh, io quasi oblidava de celebrar le technologia futuristic de San Petroburgo! Vide isto:

Ancora venti secundos

In alicun lumines pro le traffico pedonal il ha le indication de quante secundos on debe ancora attender, si le signal es rubie, o de quante tempore on ha a disposition pro passar, si illo es verde. Io dubita que isto va altiar considerabilemente le nivello qualitative del vita del citatanos, ma il es un cosa que io non memora de haber vidite in ulle altere loco. Del altere latere, le indicationes temporal que il ha in le stationes del metro es, in mi opinion, totalmente inutile: illos monstra le tempore passate del ultime traino o, in altere parolas, quante secundos ha passate desde le arrivata del precedente traino. Pro abbatter ulteriormente le utilitate de iste indication, on me ha dicite que le trainos non sempre passa con le mesme frequentia, assi que le cognocentia del tempore passate del ultime traino pote esser utile solmente pro lamentar se con expressiones simile a iste: “Io ha mancate mi traino pro solmente X minutos e Y secundos!”.


Fin del parte 2
Io va scriber le resto in un futuro insperabilemente proxime
Per ora, continua a reguardar le photos in le galleria!

San Petroburgo, parte 1

|

Como promittite, io va scriber super mi viage a San Petroburgo, realisate le fin de septimana passate; si, solmente duo dies, sabbato e dominica, in expectation de vader pro un periodo plus longe in augusto.
Pro initiar, io presenta le medio de transporto:

Ford Transit!

Le partentia esseva fixate al horas 20:00, ma esseva posticipate de circa medie hora a causa de alicun viagiatores in retardo; evidentemente le compania del mini-bus prefere attender medie hora que perder 25 euros de billetos (si, isto es le precio!). E isto pare esser un situation bastante normal, perque necuno protestava o se lamentava. Le viage ha requirite circa 7 horas, ma gran parte de iste tempore esseva empleate pro recuperar alicun viagiatores que se trovava in varie partes del Finlandia (fortunatemente non troppo distante de Helsinki), como Vantaa, e, al conclusion del viage, pro portar a varie addresses specific de San Petroburgo les qui lo demandava (fortunatemente le possibilitate non es extendite al complete territorio del Russia). Alteremente, io crede que le viage haberea requirite solmente 5 horas, viste anque que nos esseva multo fortunate in le passage del confinio (il non habeva quasi ulle persona ultra a nos).

Al matino, quando io ha arrivate a destination, mi amica Yulia me attendeva con su patre, pro portar me a casa. No, io non va explicar qui es Yulia! Per le automobile, isto requireva non plus que 20 minutos, durante que quando in le sequente dies nos refaceva le mesme percurso con medios public (bus plus metro), le tempores se dilatava, e le transporto prendeva circa trenta o quaranta minutos. A iste proposito, ante mi viage un amica russa me diceva que alicun turistas italian qui visitava San Petroburgo esseva multo impressionate per le profonditate del metro; e io confirma lor impression: le tempore que prende le scalas mobile pro vader a basso es circa 3 o 4 minutos, dependente del station. Il ha 4 lineas de metro, a nivellos differerente.

Un station del metro — Площадь Александра Невского (placia de Alexander Nevsky)

Iste photo del metro me ha costate le bellessa de 100 rublos perque immediatemente post que io lo ha prendite, un officiero de policia me ha communicate que il es prohibite prender photos del stationes, como mesura anti-terroristic. Ridicule, nonne? Excludente le facto que le photos del stationes es presente in abundante quantitate in le internet, io dubita que terroristas essera fermate per iste prohibition, sia perque illes poterea facilemente prender photos sin que le policiero les vide, sia perque le policiero es quasi sempre absente e sia perque probabilemente illes non essera espaventate per le pagamento de iste grandissime summa de danaro. Mmm... attende... quante euros vale 100 rublos? Circa 3. (Tres, TRES, TRES). Ah.


Fin del parte 1
Io va scriber le resto in un futuro sperabilemente proxime
Per ora, reguarda le photos in le galleria!

Mappa pro cyclos

| |

Iste matino, incoragiate per le favorabile conditiones atmospheric, io ha decidite de prender mi bicycletta pro tentar de levar me de mi constante stato vegetative. Il ha multe areas proxime a Helsinki que on pote facilemente attinger per un bicyclo, e io ha visitate solmente un parve fraction de los; pro isto, il me pareva un bon idea probar a explorar un loco nove. Ante partir, io ha consultate le internet pro trovar un mappa del area a visitar (mi spirito explorative non es ancora multo developpate) e io ha trovate que le sito del transportos public contene un section dedicate al cyclistas: in le Journey Planner for cycling il ha un mappa interactive del region de Helsinki, Espoo e Vantaa, in le qual il es possibile inserer le location de partentia e de destination e le systema computa le via cyclabile inter los e lo monstra in evidentia in le mappa:

Le mappa evidentia le tractos de strata de diverse typo; nota que quasi tote le itinere es sur vias cyclabile, sur le qual automobiles non passa!

Altere belle functiones de iste sito include le possibilitate de evidentiar locos de interesse pro cyclistas e sportivos in general: servicios de prestito de bicyclos, parcamentos pro bicyclos, tractos de strata especialmente rapide o scarpate, locos pro sport (externe, claudite, acquatic, etc. — oh, mesmo pro animales!), cafés e refugios, semaphoros e altere cosas plus o minus interessante como stationes, scholas, botecas, etc.

In ultra, il es possibile anque evidentiar alicun percursos especialmente interessante:


Le percurso scenic (nota le scala!)

Le percurso del costa de Espoo

sin considerar un lista de percursos national e un mappa del stratas que evidentia le varie typos de terreno.

Le question del die es: perque il non ha un servicio simile in Italia? Ah, que stupide, io quasi oblidava: in Italia nos non ha percursos cyclabile!

P.S.: no, io non ha cyclate tote le percurso del prime mappa! Io tosto prendeva altere stratas, plus proxime al costa marin, e arrivava a Haukilahti (que es le loco marcate in le mappa per le distantia “8.0 km”) e postea invertiva le direction e tornava a casa per le via decidite per Journey Planner.

Photos de Tallinn

Io ha publicate in le galleria alicun photos de Tallinn. Como vos pote vider, io ha seligite de publicar los in le nove galleria. Io non es ancora completemente practic de iste nove systema, ergo le configuration que io ha seligite es probabilemente imperfecte (e non definitive); si vos trova alicun errores o incommoditates, per favor signala me los. Pro le album del Estonia, io ha experimentalmente activate le function de rating del photos, assi que il es possibile votar pro le varie photos (le voto va de 1 a 5 stellas). Il ha anque un function de slideshow: si on clicca on le parve symbolo que se trova in alto a sinistra de omne album on videra le imagines del album in sequentia (on pote cambiar le tempore de monstra e le dimension del picturas).
Il ha altere cosas que on pote adder o cambiar — le tempore me portara consilios.

Pro restar in thema de photographia, io ha decidite de comprar un photocamera reflex del serie Sony Alpha, uno inter le A200, A300 e A350; illos essera disponibile in le botecas in circa un mense, ergo io ha un pauco de tempore pro decider (ma quasi certamente mi selection essera le A200). Mi ideas es minus clar in respecto al objectivos; certemente io va comprar le DT 18-70mm, ma ultra a isto io non sape. Il ha multe objectivos possibile, ma le precios non es sempre amicabile... :-)

Photos de Treviso, Natal 2007

|

A causa de mi permanentia in Finlandia, quando io retorna in Italia mi oculos es plus simile a les de un tourista que a les de un habitante native. Le syndrome del photo-tourista me colpa e io senti un incontrollabile desiro de photographar toto lo que io vide; ma fortunatemente, le capacitate de mi photocamera limita le quantitate de photos que io pote prender, e le velocitate (o lentessa) del connection internet limita le quantitate de photos que io pote cargar in le sito.
Le symptomas de mi morbo es visibile in le galleria, ubi io ha cargate le photos de Treviso (anque nocturne), que probabilemente essera banal e enoiante pro illes qui pote vider lo omne die, ma io spera que illos portara un pauco de curiositate pro illes qui nunquam ha essite in iste locos.
Il ha plure photos prendite in le mesme loco; a vos le carga de identificar lo.

Syndicate content