Mardy

Le fin de septimana passate, in compania de Yulia qui veniva a visitar me, io profitava del belle die pro exir del casa. Nos non habeva un plano precise: sia io sia Yulia ha jam visitate tote le locos que on pote visitar con un breve promenada a pedes de mi casa, e anque tote le locos turistic proxime a Helsinki que io cognosce. Alora, nos decideva de vader al station central e prender un traino qualcunque, le prime que partiva, e stoppar al ultime station que se trova in le area urban de Helsinki (de maniera que nos non pagarea le ticket :-) ), e se haberea promenate un poco in le proximitates — que probabilemente non haberea offerite un panorama multo differente del usual, ma le importante esseva mover se.

Le prime traino que partiva esseva directe a Vantaankoski, e le ultime station pro le qual nostre ticket esseva valide esseva Malminkartano; assi nos saliva in le traino e tosto arrivava al destination. Infortunatemente le tempore esseva multo ventose, e quando nos arrivava a Malminkartano le sol habeva disparite sub le nubes, e alicun guttas de pluvia initiava a cader. Nos decideva de promenar se comocunque, e prendeva un sentiero que entrava in le boscos. Pro esser completemente honeste, io debe dicer que normalmente io non me promenarea in un citate — e ancora minus in un bosco! — que io non cognosce sin un mappa o un guida, especialmente si il pluvia e il manca punctos de referimento. Lo que compensava iste difficultates esseva mi filio, le N810, cuje navigator GPS traciava in le schermo le via que nos percurreva; assi il es multo facile retornar al puncto de partentia, simplemente per sequer al inverso le via initial.

Durante que nos esseva in le bosco, le conditiones atmospheric se deteriorava ancora un poco, e il habeva un poco de pluvia e le celo esseva multo obscur. Ma jam quando nos exiva del boscos, le nubes habeva passate e se dirigeva verso Helsinki. Le photo del strata humide esseva facite in ille momento, e illo evidentia le contrasto del fronte del nubes que se parti.

Un altere cosa que immediatemente habeva capturate nostre attention si tosto que nos non esseva plus circumdate per le arbores esseva un collina, que pareva multo alte e ripide. Ma quando nos esseva plus proxime a illo, nos observava que illo esseva solmente un collinetta, e que le altessa esseva solmente un illusion causate per le facto que illo es totalmente immerse in le pianura: illo se erge quasi como un pyramide, e il ha nulle altere elevation in le vicinitate. Nos non esseva fatigate, e le retorno del sol nos incoragiava a vader verso le summitate. Curiosemente, pro salir le collina il habeva, in ultra a sentieros non ripide, un rampa de scalas de ligno que vadeva directemente in alto. Ante interprender le scalata, nos considerava le longessa del rampa de scalas e concludeva que illo consisteva de circa 150 passos: un cifra decisemente non obstaculante, e alora nos confirmava nostre intention de salir, e vadeva. Yulia contava mentalmente le passos, e quando nos nos fermava pro facer un breve pausa, illos esseva pauco plus que 100; nos reguardava in alto, e videva que si, le summitate esseva plus proxime, ma non tanto proxime quanto 50 passos — alicun plus. Nos reprendeva le scalata, e post un altere pausa, nos arrivava al summitate. Yulia habeva contate 426 passos.

In le summitate il habeva alicun pancas pro seder, e alicun anemoscopios colorate que indicava le direction del vento. Illos me recordava del tentaculos del videojoco Day of the tentacle, ma isto es un inciso que vos pote oblidar. Le vista del summitate offereva un panorama a 360 grados; nulle cosa, excepto le impuritate del aere que obfuscava le horisonte, obstaculava le vision. Io prendeva alicun photos del panorama, que totevia non es exceptional: partialmente a causa de mi incapacitate, e partialmente a causa del facto que le panorama esseva totalmente plan e monotone.

Quando nos decideva de retornar a basso, nos notava que in le ultime passo del scala (illo in le summitate) il habeva un scripto: 426. Assi Yulia discoperiva de haber facite un effortio inutile in contar le passos, ma anque esseva orgoliose del facto que illa sape contar — especialmente le cosas utile.

Tote le photos es in le galleria; le primes esseva prendite le die precedente, in Lauttasaari e in le insula immediatemente a nord de illo. Un cosa notabile es que in le meta-informationes del photos il ha le indication (latitude e longitudine) de ubi le photo esseva prendite; isto esseva possibile gratias a gpscorrelate, un simple programma que combina le datos GPS (que consiste de coordinatas spatial e temporal) con le tempore del creation del photos, per interpolation. Assi il es possibile recordar non solmente le data e le ora, ma anque le loco ubi le photo esseva prendite. Io ha cargate alicun del photos anque in mi galleria in flickr, que pote visualisar le photos in le mappa: e quando on clicca sur un photo, il ha un ligamine que permitte de mappar le photo. Iste informationes es inseribile anque manualmente — ma homines moderne utilisa instrumentos moderne. ;-)

Como nota de clausura, io ha modificate le configuration de mi galleria assi que le albums es ordinate per data de ultime modifica: illos plus nove appare al initio, in maniera que si uno visita le galleria ille pote immediatemente vider ubi es le nove contento. E ille es contente.

Pin Ion es un banda finlandese qui sona musica rock. Io cognosce le cantante del gruppo, H-P (istos es le initiales del nomine, que remane un secreto non revelabile), que es anque le marito del arrangiator artistic de nostre gruppo theatral.
Heri le cinque pinniones sonava in le bar Texas, que nonobstante le nomine se trova in le centro de Helsinki, e io vadeva con alicun amicos a audir lor musica. Alicun cantos esseva in finlandese, ma le major parte esseva in anglese; totevia isto non significa que io poteva comprender lor texto, que esseva difficilemente audibile (ma isto es un “problema” commun al cantos rock, especialmente quando illos es sonate a alte volume in un parve local). Ma le musicas esseva appreciabile e postea audir los in le bar io ha discargate alicun mp3-es del mesme cantos del sito del Pin Ion-es e los trova multo belle.

Io ha prendite le occasion pro facer alicun photos del evento, que vos pote “admirar” in le galleria.

In compania de Lassi e mi hospites de Taiwan, Yiju e June, nos ha vadite a Suomenlinna pro facer un picnic. Le photos es in le galleria, ubi on pote admirar un version magnificate de iste juvene estimator de Batman,

un incredibile collision de un nave contra le insula,

(pro illes qui vole creder lo) e un ave — non me demanda le nomine, io es ignorante — que ha girate su capite de 360 + 180 = 540 grados:

Obviemente in le galleria il ha photos multo plus belle de istes, ma io es troppo timide e modeste pro monstrar lo al prime pagina. Va e admira los in contemplation!

Oh, io debe commentar anque iste photo, alteremente on non comprende perque io lo poneva in le galleria:

Isto es le folla que voleva prender le barca pro retornar a Helsinki: multo plus de quanto le barca (que es comocunque multo grande) pote portar. Alora un parte de illes ha remanite in Suomenlinna pro altere 20 minutos, a attender le barca successive.
Si on considera le position del photographo, il non es difficile imaginar que ille face parte del secunde gruppo...

Clicca pro vader al album!
Pro le prime vice in iste anno io ha prendite mi bicycletta e ha lentemente (e non sin fatiga) percurrite circum le parve pecia de mar que sta a nord de Lauttasaari. Io ha addite le photos in le galleria, ma le plus singular es iste: le cosa blanc es un cygno qui se lava in le mar, con su capite immergite sub le aqua, e un oca passa in fronte a le e, tendente su capite verso le cielo, emitte su voce. Differente ambitiones?

Isto es le manifesto del representation de nostre tragedia, Faustus, extrahite del opera The tragical history of Doctor Faustus per Christopher Marlowe. Ancora il non es clar si nos va representar un tragedia, o si nostre representation essera un tragedia.
In omne caso, illes qui se trova in Helsinki in le 9 de majo e vole passar duo horas in maniera differente, pote reservar un sedia per scriber a helsinkitheatre@gmail.com (in anglese!). Le gruppo se ha formate in septembre 2007, e nos ha initiate a practicar iste tragedia del initio de iste anno, quasi cata septimana. Le recitation essera in anglese, pronunciate con varie accentos differente a causa del differente provenientia del actores. Io parlara in anglese con accento interlinguista. ;-)

Io es un character abitudinari, totalmente sin phantasia! Anque hodie, pro prender alicun photos, io ha repetite le promenada a costa del mar in Lauttasaari, e de consequentia le photos non pote esser troppo differente de los qui vos jam ha vidite 1000 vices. Ma pro vostre fortuna, le subtil strato de nive (illo non esseva tanto subtil, alicun dies antea!) colora le panoramas de blanc, assi que anque le plus povres qui solmente dispone de un monitor blanc/nigre non es multo disavantagiate.

Clicca sur le photo pro vader al album. Nota que quando on vide le photos, on pote cliccar ancora sur le imagine pro aggrandir lo plus, usque a un dimension maxime de 2048x2048 (un bon compromisso inter qualitate e dimension).

Post le labores estive de renovamento de mi appartamento, io me promitteva que io non haberea plus laborate pro al minus altere sex menses. Io ha mantenite le promissa — sin grande effortio, io admitte — e hodie io retorna con un altere promissa: io non va laborar in mi appartamento pro al minus altere duo menses. Eh, si, io es de novo fatigate per un labor enorme. Reguarda iste photo:

Le furno a microundas non es in le pictura; ma illo sta usualmente sur le parve tabula a sinistra, e a pena il ha spatio sufficiente pro illo. Ma le problema plus grande es quando io debe extraher le platto del furno: io poner lo in un altere tabula, si io rememora de liberar un pauco de spatio. Alora, io ha dedicate iste fin de septimana a trovar un solution e, apparentemente, lo ha trovate:

Il non ha essite facile fixar le tabula al paretes: le foration del muros esseva un interprisa al limite del capacitates de mi perforator, e in alicun punctos le vites non habeva un bon prisa — e de facto, illos ancora non lo ha. Isto me lassa alicun dubitas super le stabilitate de mi opera; al minus, il pare que illo pote sustener le furno a microundas, ma io non va adventurar me in poner multe altere cosas.
Le tabula es blanc, ma io va cercar un copertura tal que lo rende simile al altere mobiles del cocina. Ma anque si io lo trova, io non va installar lo ante duo menses! :-)

Post cinque menses, le dominica passate io ha facite ancora le promenada per Lauttasaari que io faceva quando mi parentes esseva hic a visitar me, in augusto. Nunc le panorama es cambiate completemente: le mar es partialmente glaciate, e mi curiositate ha essite specialmente trovar le puncto ubi le mar passa de glacie in aqua. Inter le glacie e le aqua liquide il ha uno o duo metros de mar semiliquide, gelatinose, que se move per le undas, ma multo plus pigremente.
Infortunatemente le conditiones atmospheric non esseva multo ben, perque le jam debile sol esseva quasi totalmente coperite per nubes (que in le dies successive ha portate un pauco de nive e, con le altiamento del temperatura, pluvia). Ma post que io non sape quando io facera ancora le mesme promenada io prefere condivider le photos ora, ante que passa altere cinque menses e le glacie potera esser trovate solmente in le refrigerator. Alora, si vos vole, reguarda le photos con un tremor de frigido.